Birazcık kaos aslında iyi mi geliyor?

Henüz çok yakın zamanda hayatıma giren bir arkadaşım üçüncü şahıslardan biri hakkında konuşurken, onun için ‘kaostan besleniyor’ dedi bana… Daha önce bir başkasından böyle bir cümle duyup duymadığımı hatırlamıyorum ama ilginç geldi ve aslında biraz mantıklı da buldum. Yani en azından böyle bir süreci olumlu anlamda kullanabiliyorsa, manipüle edebiliyorsa, birey için zaten müthiş bir ilerlemedir… bunda çok sıkıntı yok!

Ancak bu kaosu fark etmeden yaratıyorsa ve kendine ve diğer insanlarla olan ilişkilerine zarar veriyorsa o zaman teknik olarak bu bir “kaos’tan besleniyor” durumu değil. İstemeden kaos yaratıyor ve kaos kontrolden çıkıyor… Ama yinede dışardan bakan birisi için, o üçüncü şahsın ‘kaostan beslendiğini’ söylemesi de çok yanlış değil. 

Ya haklı yada benim gibi bakmıyor

Şahıs aklı başında ve evet bazen kaos yaratan biri… Ama kim kaos yaratmaz ki bazen? Kontrollü veya kontrolsüz… İnternette her gün tekme tokat kavgadan artık rahatsız edici türlere kadar her türlü video görmüyor muyuz?  Bu da kaos…

Kontrolü olması için Miami sahillerinde mi bitmesi gerekiyor?

Şöyle sıcak bir yaz akşamı en sevdiğin arkadaşlarınla bir arada olup kahkahalar atmak eğlenmek varoluşu konuşsak içsek kafalar bir milyon olsa ama herşey kontrollü… İrrasyonel olmadan… Veya masum irrasyonellikler kabul… Böyle olsa nasıl olur? Bu kaos olmuyor mu? 😆 Deniz evren ben takunya başak Osman vs bir araya gelip eglensek olmaz mı… Hayat arkadaşlıklarla, hayat diğer insanlarla anlam kazanmaz mı?

Biz bir araya gelsek zaten kaos bir yana kıyamet kopar da üçüncü günde ama yine de vazgeçilmezdir bazı dostlukları… Hani bir raddeye kadar vazgeçilir de ilişkilerde zamanla oluşan kaostan… Ama o kadar da vazgeçilmezdir bazı ilişkiler…

Kaotika diyorum ve noktalıyorum

Kaosun Yaratıcı Gücü

Aslında mesele kaosu hayatımıza alıp almamak değil, onu nasıl yönettiğimizdir. Sanatçılar, yazarlar ve hatta mucitler en büyük eserlerini genellikle hayatlarının en kaotik dönemlerinde üretmişlerdir. Çünkü rutin, insanı uyuşturur; kaos ise zihni uyanık tutar ve yaratıcılığı tetikler. O küçük irrasyonellikler, hesaplanmamış anlar ve plansız buluşmalar hayatın gerçek tuzu biberidir. Kaostan kaçmak yerine onunla dans etmeyi öğrenmek, belki de gerçekten yaşamaya başlamanın ilk adımıdır.